تاریخ گاه‌ شماری به بررسی آغاز و سیر تحول گاه‌ شماری (تقویم) برای نگهداری زمان (سال و تقسیمات آن) در تاریخ بشر می‌ پردازد. تاریخ گاه‌شماری ایرانی به بیش از چهارهزار سال پیش بازمی‌گردد. با گذر زمان و در طول تاریخ گاه‌ شماری در ایران تغییرات زیادی در خودش دیده ‌است. یافته‌ها نشان می‌دهد که گاه‌ شماری در ایران از گاه‌ شماری بابلی٬ که گاه‌ شماری خورشیدی-مهی بود ریشه گرفته‌ است. اما ایرانیان نظام خورشیدی را برای گاه‌ شماری‌ ها بکار بردند.حدود ۲۵۰۰ سال پیش، یعنی بعد از میلاد زرتشت و شکل‌ گیری حکومت هخامنشیان ، گاه‌ شماری در ایران تغییراتی کرد.

با گسترش آیین زرتشت ٬ گاه‌ شماری زرتشتی در ایران رسمیت یافت. تغییرات گاه‌شماری در طول دوره پیش‌از اسلام ٬ ادامه یافت و با ورود اسلام به ایران٬ برای قرن‌ها گاه‌ شماری قمری در کنار گاه‌ شماری خورشیدی کاربرد داشت. با پیشرفت علوم در دوره اسلامی و با توجه به نیاز اجتماعی و اقتصادی جامعه ، دانشمندان ایرانی زیادی دست به مطالعه و اصلاح گاه‌ شماری زدند. خیام با ارائه گاه‌ شمار جلالی که دقیق‌ ترین نظام گاه‌شماری خورشیدی است٬ گام بزرگی در این راستا برداشت.